Onvoldoende spanning nekt BLIND VERTROUWEN

THEATRE: Delamar, Amsterdam

DATE: 09-02-2011 (premiere)

TIME: 20:15

WITH: Angela Schijf, Rick Engelkes, Loek Peters

DIRECTOR: Peter de Baan

Angela Schijf en Rick Engelkes spelen een echtpaar, dat ambieert ‘nette mensen’ te zijn, maar verstrikt is geraakt in het corrupte vastgoedmilieu van de meedogenloze Theo (Loek Peters). Deze thriller van Charles den Tex heeft genoeg spannende ingrediënten, maar deze leiden in de uitwerking helaas tot onvoldoende spanning.

Blind Vertrouwen speelt zich af na een huisfeest voor Sacha. Alles lijkt goed te zijn gegaan, alhoewel de relatie tussen de drie personages duidelijk onder spanning staat, totdat er een lijk van een zakenpartner in de kast wordt ontdekt. De dood spookt ook door het huis in de vorm van het prominente schilderij van het overleden dochtertje Amber van Sacha en Harry. Over haar dood zijn nog vraagtekens, vooral in Sacha’s hoofd.       

Het stuk volgt netjes de thrillerformule van ‘verrassende’ plotwendingen. Toch leidt dit vaak niet tot de gewenste spanning. Integendeel, de verwikkelingen pakken vaak komisch uit. Als er bijvoorbeeld voor het eerst een pistool op Sacha wordt gericht zou je moeten schrikken, maar het publiek barst in lachen uit. Hetzelfde geldt voor een moment dat Sacha gemorste cocaïne, met een neus die als een kruimeldief te werk gaat, van een stoel opsnuift of de verwikkelingen met het lijk. Deze overheersende komische toon voorkomt een beklemmende beleving. Ook de mise-en-scène leidt hiertoe. Bijna elke scène eindigt met een onthulling, gevolgd door een black-out en een fragment muziek. Dit wordt op een gegeven moment voorspelbaar en veroorzaakt in plaats van opbouwende spanning het tegenovergestelde.

De Baan laat zijn acteurs druk heen en weer lopen, met ledematen zwaaien, schreeuwen en worstelen. Omdat de verwikkelingen onvoldoende overtuigen is het effect hiervan echter minimaal. Hoe charismatisch de acteurs ook zijn, hun creaties grijpen je nimmer naar de strot.

Pas in de laatste scène tussen Schijf en Engelkes zit er een mooie spanning. In de stilte die er heerst verschijnen plots geloofwaardige personages, die een spannend spel met elkaar spelen. Had al het voorgaande maar deze kracht gehad. Het is mogelijk een vermakelijke avond te hebben bij Blind Vertrouwen, maar verwacht geen intense thriller.